dinsdag 4 januari 2011

Ik Ben niet. Nooit.

Ik wil nergens aan vastzitten
Niet aan de plek waar ik vandaan kom
Aan werk, hobby’s of een vriendje
Ik kan gaan waar ik wil
En bepaal zelf waar ik in geloof
Ik zit niet vast aan Nederland
En hou helemaal niet van hokjes
Ik ben vrij om mijn eigen weg te kiezen
Ik zit niet vast aan wie ik wil zijn
Wie ik ben, bepaal ik helemaal zelf
En ook of dat morgen anders is
Ik heb geen verplichtingen






Bovenstaand de tekst van een nieuwe reclame-campagne van een  telefoon-aanbieder. Zonder die titel dan. Een tekst waar ik me dood aan erger. Niet omdat ik zelf een abonnement heb waar ik vast aan zit, maar omdat dit verder gaat dan de telefoonwereld. Dit gaat over een mentaliteit. Een mentaliteit die steeds meer mensen lijken te bezitten. En dat in de vorm van een psalm, een geloofsbelijdenis.
       Ik snap dat je aan sommige dingen niet vast wil zitten. Feit is dat je met heel veel dingen onlosmakelijk verbonden bent. Je kan je verleden niet verloochenen. Je kan je opvoeding niet aan de kant zetten. Je kan je talenten niet herverdelen. Je kan je hart niet veranderen. Ja, je abonnement, dat valt te veranderen. Je kunt je niet verlossen van wie je bent.
       Natuurlijk heb je ruimte om zelf te bepalen wie je bent, maar die ruimte - hoe rijk ook - lijkt me beperkter dan de Ben-reclame doet voordoen. En in het bovenstaande komt de manier waarop je jezelf moet bepalen, behoorlijk respectloos op me over. Alsof er geen rekening gehouden hoeft te worden met wie dierbaar zijn voor jou, en degenen voor wie jij dierbaar bent. Geen verplichtingen? Vriendje of vriendin zonder pardon laten vallen, van de een op de andere dag? Dag werkgever, steek deze vinger maar in je...? 
       Ach, misschien begrijp ik het verkeerd. Maar ik wil dolgraag aan mensen vastzitten. In figuurlijke zin dan:


Ik wil niets liever dan ergens aan vastzitten
Een opleiding, of een carrière, wie weet ooit een gezin
Vrienden, familie en mijn verleden
Zij bepalen wie ik ben en wie ik zal worden
Daar heb ik zelf voor gekozen
En omdat ik gekozen heb, heb ik verplichtingen
Ik zit graag vast aan wie ik wil zijn
Ik ga verder op de weg die ik ben ingeslagen
En ga pas terug als het echt niet anders meer kan
Ik hou ook niet van hokjes
Maar weet dat onbekenden me in hokjes zullen stoppen
Dus dat laat ik voor wat het is
Ik leg het naast me neer
Ik ben niet meer dan wat mij dierbaar is
En ik Ben niet. Nooit.

2 opmerkingen:

  1. Reclame is vast door iemand geschreven met bindingsangst... ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Tsja, wie weet...

    Stan van Houcke schreef er ook wat interessants over, zie ik net:

    http://stanvanhoucke.blogspot.com/2011/01/rosanne-hertzberger-racisme-22.html

    BeantwoordenVerwijderen