woensdag 10 november 2010

Serenade no.13

Ik hoor de lokmuziek der maan 
waarvoor voorwaar geen wolken staan. 
En ik ga terug naar hoe wij lachten 
het oor van wijs en melodie voldaan. 
Ik hoor weer hoe de violen wachten, 
de nachtegaal vertolkt onze gedachten. 
Voordat allegro en andante opengaan 
luist'ren wij in koor naar elkaars smachten. 
Ik hoor de overmacht der machten, 
verzet me wederom met al mijn krachten, 
wil nog eenmaal willoos walsen op 't ritme van de waan, 
maar jij bent opnieuw verloren in het licht der nachten. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten