woensdag 10 november 2010

To be or not to be

De vraag doemt op: bestaan of niet bestaan? 
Is hij nobel die nederig dit pijnlijk lot verduurt 
En de scherpe pijlen opvangt die zij vuurt? 
Of hij die vecht tegen de onverwachte orkaan 
En zo doende teniet doet? - Niets meer is sterven 
Dan slapen: het verjagen van een huilend hart 
En daarmee alle emotie die het lichaam tart 
emotie met de macht dit bestaan te bederven. 
Doodgaan, slapen. En dan dromen? Nee! 
Want welke dromen kunnen er in doodsslaap komen? 
Dan zijn we toch voorgoed verlost van aardse sleur? 
Helaas, twijfel bonkt hevig op menig deur. 
Daar ligt de oorzaak van onze lange levens 
Gevuld met de klappen, het spotten van de tijd, 
Zweepslagen van heersers, kreten vol van haat en nijd 
En liefdesleed, onrecht, willekeur en tevens 
Meer stank dan dank die onze neuzen ruiken. 
Waarom hebben we liever zo’n ellendig leven 
Dan dat wij onszelf zo'n slapend leven geven? 
Ja, vrees voor het hiernamaals doet ons onderduiken 
Geen slaper keerde van dat droomland terug 
Dat onbegrensd is en onze wil laat zwijgen 
Waar de wakkeren geen kennis over krijgen 
Wetend: De eeuwigheid verstrijkt niet vlug
Aldus maakt denken onze daden laf 
Aldus verziekt depressie vastberadenheid 
Aldus verliest het belangrijke prioriteit 
Omdat woorden worden tot een straf. 
Zelfs de stilte kan het niet verzwijgen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten