woensdag 6 januari 2010

Tussen droom en daad

Susan Boyle dreamed a dream, droomde haar droom. Maar ze droomde die droom niet alleen, haar droom inspireerde haar om dingen te doen die niet voor haar weggelegd leken. Ze besefte dat die kleding, dat grijze modelloze kapsel en haar leeftijd haar niet meteen favoriet maakte bij het publiek en de jury van Brittain's got talent, en kon het haar niet schelen. Niets had ze te verliezen. Kort daarvoor had ze haar moeder verloren, die haar had aangespoord om mee te doen, wat Susan zelf altijd had geweigerd vanwege de nadruk op uiterlijk. Maar nu deed ze het voor haar moeder. Dat was haar droom: haar moeder een eerbetoon geven. Dat ze kon zingen, was wel duidelijk. Ook al heeft ze tijdens haar bevalling een tijdje zonder zuurstof gezeten (en is dat waarschijnlijk de reden waarom ze leerproblemen had en voor 'Simpele Susie' werd uitgemaakt), ze haalde de finale, ze maakte de cd, ze gaf haar moeder dat eerbetoon. I dreamed a dream, een droom dromen, is soms alle inspiratie die je nodig hebt om een droom te verwezenlijken. Ook al woont ze nu nog in het huis van haar ouders met haar kat Pebbles, haar eerbetoon is er.

Vraag en u zult krijgen; zoek en u zult vinden; klop en er zal voor u worden opengedaan. Dat staat in Mattheus 7 vers 7. 'Droom en gij zult doen' staat er niet bij, maar wie echt iets wil, wie echt een droombeeld voor ogen heeft, daar staat niets in de weg. Geen wetten, geen praktische bezwaren, geen weemoedigheid. De weg is soms lang, de droom moet soms worden omgebouwd in concrete stappen, maar hij is bereikbaar. Daarom is zo'n simpele huisvrouw zo populair, omdat zij ons laat zien dat onze dromen er niet voor niets zijn. Ze inspireren ons, en anderen.

Als er geen dromen waren, zouden we volgens mij zelfs heel weinig doen. Dan hoefden we die nieuwe, blitse, benzineslurpende vierwieler niet, dan zou niemand ooit maar overwegen om te gaan studeren, dan zouden we de liefde al opgeven bij de eerste scheur, de eerste barst in ons hart. Allemaal hebben we een idee over hoe ons leven eruit zou moeten zien en ook dat beeld is een droom. We moeten onszelf alleen een keer gaan vertellen dat dat soort dromen geen bedrog hoeven te zijn.

I have a dream, zei Martin Luther King ooit. The American dream. Dromen zijn overal om ons heen, maar tastbaar worden ze pas als we er iets mee doen. Als we ze uitspreken, als we ze met heel ons hart, vol hartstocht en plezier najagen. Ook als het lijkt of de hele wereld je tegenzit. Misschien moet je er dan juist iets mee doen. Wie al bij voorbaat zegt dat die droom niet voor hem of haar is weggelegd, dat die droom niet tot leven gekust hoeft te worden, beperkt zichzelf. Droom je stoutste dromen, want eenmaal gedane dromen kennen geen keer.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten